My End of Australia

Dear friends and family,

First, after a couple of requests of my foreign friends, I will write my last blog update in English. Second, this is indeed my last blog update before I'll step on my plane that will bring me back home! 

And again a lot happened since I've left Cairns. NEXT STOP: Airlie Beach and The Whitsunday Islands. It was a 10 hour drive to Airlie Beach on the OzExperience(equals the KiwiExperience, with only double the drive time). On the way we got to see certain very interesting BIG things like: a mango, a gumboot, a crab, a cassowary and a banana. Don't ask me why, they were just there and I had the some kind of need to photograph them all. The next day it was Clipper- time! With Dean from Wales and a couple from the England I set foot on the Atlantic Clipper. This ship had capacity for 60 people and was controlled by the Clipper- Crew, which existed out of a bunch of out of control lads and a 60 year old, very skinny skipper. These guys used to work in a casino in al sorts of departments, so one thing was for sure, they knew how to set fire to a party! The first day we mainly drove to a bay and dropped the anchor for the night. On the way we got the chance to get to know all the people and crew on board. On the menu that night was bbq'ed fish, mash and salads and after all the cuppa noodles that normally were of use for my dinners, a tear of happiness appeared in my eyes. At night we loosened up with a good amount of goon in our systems and played 'fungames'(all-the-boys-eat-vegemite-out-of-the-girls-bellybuttons, the famous 'sexposition game', and so on).

The second day there was something special, cant really recall that event. Anyway, hoist the anchor and on our way we were. Whithaven Beach was in sight! When we walked in the rainforrest and suddenly were on the white, white beach it reminded me of the scene in Madagascar, rainforrest first, one step further: white beach! The scenery was gorgeous! The only sun we got was in the time we were on the beach. The sand is so fine that you can brush your teeth and polish your jewelry with it. After a good lunch back on the ship we went for a snorkle. Some saw a shark, some saw nemo, I just saw a lot of different fish and beautiful coral. At the ship itself was a session of who can make the best backflips and summersaults from the topdeck, which was 4 metres high. Occasionally someone made a nice bellyflop or a faceplant, auw! For tea there was spag bol and garlic bread, couldn't be better after a long and exhausting day. At nighttime goon flushed our memories away again and made us dress up like crossdressed- pirates. More 'fungames' were introduced...  

On our last morning on the Clipper everyone was more or less hungover and it was a pretty long drive back to Airlie. 

I continued my journey the next day to 1770, the town where Mr Cook first ever set foot on Oz. Funny that our driver was the best friend of my guide during my trip around Uluru. Meanwhile Dean joined me on my journey to Sydney. 1770 was nothing more than a small village and most of my time there I spend in the hostel. 

On friday I arrived in Rainbow Beach and had the meeting for the 3 day safari on Fraser Island. 60 people were divided in 6 teams for in the 4 WD cars. A lot of safety rules and regulations were explained in the meeting, most of it which was commonsense. The next day we departed from Rainbow and the first stop was Lake McKenzie. Unfortunately the weather again wasn't on our side and we didn't experienced the beautiful turqoise colours of McKenzie, but still it was amazing to swim in the water and see the bottom of the lake even 2 metres from the surface. Lunch we made ourselfs in our teams. All the food, by the way, we made ourselfs. We drove to our campside and set camp up for the night. I shared my tent with Wouter, another dutch dude and we got along pretty well. We slept in our sleepingbags on the ground of Fraser. At night it was goon o'clock and the goon and cards were again pulled out of the eski's and bags for drinking games. It was a good atmosphere and everyone enjoyed themselfs. The goon made it also easier to sleep on the hard ground. 

On sunday we visited the Champagne Pools and Indian Head. From Indian Head we saw sharks in the water and apparently the day before one of the guides went for a surf and the guys up on Indian Head saw a shark not even 3 metres away from him in the water, which was massive. The guide went ghostwhite when he saw the pictures after. In the afternoon me and my group went for a stroll on the beach. Wouter left his hoodie on one spot and when we came back it was gone. At that time it was just me and him trying to find some mussels on the beach, the group was gone. We saw tracks of dingo's with dragging tracks of the hoodie beside it and we followed them. We saw a tail popping out of the bushes and the dingo turned around and looked straight at us, as in; Wtf are you boys doing here?! Not 5 seconds later 4 more dingo's popped out of the bushes with the same gameface on. We slowly backed up and walked away in the hope they wouldn't follow us. Luckily they didn't and we got away safely, but boy, I never saw such an agressive eyes in my life before, intense! At night the campside went upside down when people went crazy on goon, it was fun. I took it easy, though my friend Dean ended up dancing naked on the tables and on the beach. 

The last day was dedicated to a beautiful freshwater creek and Lake Wabby. Too bad that my camera died on me the day before, its just my luck. At 17.00 we were dropped back at our hostel and most of us ended up early in bed. The next day we got picked up at 8.00 and Surfer's Paradise was our next destination. This city turned out to be the total opposite of what I expected it to be. Tall buildings stared down on me and it felt like I was in Atlanta City. Same boardwalk, shops and beach. Perfect for a family or oldtimers holiday destination, but not for my soul. Back on the noodles, we watched a couple of movies and made it an early night. 

After a short drive to Byron Bay, we met up with some friends of mine who I've met on my Uluru trip. It was weird to be back in Byron Bay, cause I've been there before I knew most things already, the places to go out etc. But also cause I knew this was the last destination before Sydney and the feeling that I would return to NL was getting control of me. Though that night in Cheeky's was another unique night in Oz. After a bbq and snacks, the host asked 4 guys for a competition of some sort. Me and Dean volunteere, together with 2 other guys. It turned out to be a sausage eating competition. 5 massive sausages with a generous amount of gravy poured over them were handed out on a plate to us. Task: Eat all the sausages without using your hands, first to finish them wins. 5 days after this event my stomach was still upset. Though my prize was a 3 day, 2 night safari on Fraser Island! Yeaahhhh... did I just came from that direction? I'm trying to sell it now. 

I spend a week in Byron chilling, partying, surfing etc. Got my bus yesterday to Sydney, an 12 hour drive and am now sitting my last days out in Sydney, waiting for my flight on tuesday. 

It has been 10 months of laughter, living, partying, love, absolute craziness, but also of lonelyness, working, hard times and most of all experience. If I could do it all over again, I would have done certain things different, but thats where I've learned from. People ask me what my favorite place was in Oz, I'm going with Byron Bay. I could live there. I want to thank everyone who I've met on my journey for giving me a great time and who supported me through out these months. 

Peace and love to all of u guys,

Diederik

5 reacties | reageer

The real Australia!

Dag lieve kijkbuiskindertjes,

De laatste plannen zijn nu werkelijkheid aan het worden. In mijn laatste verhaal zat ik nog in een grauw en kil Melbourne, nu zit ik ongeveer 3387 km noordelijker in Cairns. Er is veel gebeurd in deze paar weken.

Na een goede laatste nacht in Melbourne, 1 uur slaap, stond ik op 22 april om half 7 s'ochtends met backpack en al klaar voor mijn eerste tour. De eerste tour betrefde de Great Ocean Road tour en duurde 3 dagen. De groep bestond uit ongeveer 20 personen en was een mix van Canadees, Duits, Engels, Iers, Taiwanees, Frans, Australiaans en Nederlands. Brian, een oude maar gezellige gids, liet ons alle leuke plekjes langs de Great Ocean Road bezichtigen en wist het een en ander te vertellen over wildlife en cultuur. Zo heb ik dan nu eindeljik koala's gezien in de Koala Cove! De 12 Apostles schitterde tijdens de zonsop- en ondergang en dat leverde wel de nodige foto's op. De nachten brachten we door in hostels die speciale kamers hadden voor tours. Spaghetti bol, aussie bbq, stir fry, bangers and mash waren de gewoonlijke maaltijden die ik trouwens op alle tours kreeg. De dagen en zeker de nachten waren nog wel heel erg koud! Winter bestaat dus ook in Oz. In Hals Gap heb ik de eerste wilde kangoeroe's en emu's gezien. En de eerste echte hike was in The Grampians, een van de prachtige national parks hier. Na een rit van 6 uur word ik met een paar andere tourgenoten afgezet bij de Blue Galah in Adalaide.

De volgende morgen was het weer vroeg op voor de wijntour door de beroemde Barossa Valley. Ik doe deze met een van de meiden uit mijn vorige tourgroep. De dag betrefde een kijkje bij The Whispering Wall, waar je met elkaar kan praten als de een aan de andere kant van de dam stond en door de akoestiek reist het geluid 140 m langs de dam en kan je dus met elkaar communiceren. The World Largest Rocking Horse was de 2e stop. Een 20 m hoog en 20 ton weegend schommel paard, dat niet eens schommelt! Daar was ik toch een beetje teleurgesteld in:P De eerste winery was Jacob's Creek en is waarschijnlijk ook de meest beroemd onder wijnkenners. Wij genoten van 5 soorten wijn en ik deed veel kennis op over verschillende smaken en over het proeven van wijn. De 2e winery was een familie bedrijf genaamd Kies Winery. Hier kregen we niet alleen 2 verschillende soorten wijn maar ook port uit 2 verschillende jaren. In de 3e winery kregen we meer een kijkje in het proces van het maken van wijn. De Richmond's Grove winery was gevestigd in een kasteel. Ik kon het niet laten om toch even te vragen waar de 4 liter zakken wijn, genaamd Goon, van was gemaakt. En het is nu dus een feit dat normale wijnen gemaakt worden uit de 80% van de sappen uit de druiven en dat goon uit de laatste 20% sappen, wat voornamelijk bestaat uit de sappen van de schillen van de druiven waar(nu komt het!) veel meer toxiden in zitten. Deze toxiden zorgen er voor dat Diederik meerdere ochtenden met een zwaar bonkend gevoel in zijn hoofd heeft op moeten staan. In Richmond's Grove kregen we ook weer 5 verschillende soorten wijn voorgeschoteld en ik sta al op een aantal foto's enorme wijnvaten te omhelzen. We lunchen op een prachtig grasveld met uitzicht op de heuvels van Barossa met een bloedhete zon op mijn kop. De laatste stop is bij Seppeltsfield, dat eigenlijk meer een port makerij is. Hier kreeg ook de eerste sipjes van een Sparkling Shiraz. Na 3 soorten wijn, kregen we port uit 4 verschillende jaren. De muscato was echt genieten met een muscato bonbon. De 100 jarige port heb ik maar even overgeslagen aangezien deze op hoestdrank leek en ik al met rode wangetjes vrolijk nog grotere portvaten stond te omhelzen. De dag beeindig ik met een pint Heineken in een bar in Adelaide vrolijk pratend over de dag met tourgenoten.

Na een dag cooldown in Adelaide werd ik op 27 april om 5:30 opgepikt voor de Rock Patrol Tour die van Adelaide naar Alice Springs ging. Onderweg naar onze camping in de Flinders Ranges hiken we naar de top van Devil's Peak waar ik toch wel weer een beetje last krijg van hoogtevrees, maar dat wordt overmeestert door het uitzicht op de Flinders Ranges. Voor elke nacht t/m Darwin slaap ik in een swag, wat een buiten slaapzak is met een matje erin waar je in kruipt met je eigen slaapzak. Dus elke nacht sliepen we rondom een kampvuur onder de kraakheldere sterrenhemel. De volgende morgen werd ik gewekt door een stuiterend geluid. Ik open mijn ogen en zie dat een vage schim mijn kant op komt springen op hoge snelheid. Ik schrik me de pletter als de huis- kangoeroe van de buren letterlijk over mijn hoofd springt en verdwijnt in de bosjes. Goede wake- up call, dat kun je wel zeggen! Om 5:30 s'ochtend vertrekken we en rijden we door naar het opal- stadje genaamd Coober Pedy. De meeste mensen hier leven ondergrond omdat de temeratuur ondergronds door het hele jaar rond de 23-24 graden is, wat een zeer aangename leeftemperatuur is. Na een rondleiding door een van de mijnen ontmoeten we de Desert Patrol groep die een andere route had genomen naar Coover Pedy. Vanaf dan is Dan onze gids en hij doet me een beetje denken aan de crazy- ass gidsen uit NZ. S'avonds doe ik mijn eerste pogingen op de didgeridoo en na 2 pogingen kan ik bijna op hetzelfde nivuea spelen als de gids, die al 3 jaar speelt. Toen moest ik er eentje hebben. De volgende dag rijden we door naar Uluru. Onderweg naar Alice Springs zijn we heel veel verschillende soorten wildlife tegen gekomen: Itchy Grubs, Thorny Devil, de Red Kangaroo, een Budgerigar, Willy Wagtail, de Redback spin, Port Lincolns Parrot, een Central Netted Dragon, een kameel!, een stick insect en een dingo. In de volgende dagen hiken we door Kata Tjuta, bezichtigen we Uluru tijdens zons- op en ondergang en lopen we de 10 km eromheen(niet beklimmen! uit respect voor de aboriginal cultuur)en krijg ik heel veel te weten over de aboriginal cultuur(myths, verhalen, hedendaags conflict tussen de Oz cultuur en de abo's cultuur, etc). We rijden daarna door naar King's Canyon, waar we ook weer hiken en zwemmen in een waterhole midden in de droge canyon. Op de laatste dag van de Rock Patrol rijden we vooral heel veel en onderweg krijgen we nog een show van de wereldberoemde zingende dingo, genaamd Dinky. Op 3 mei ga ik Alice Springs verkennen en spendeer ik 4 uur in een didgeridoo winkel en uiteindelijk ook mijn droom didge koop en naar huis stuur. Ik zal thuis demonstreren voor de nieuwsgierige mensen:) Alice Springs is een klein maar leuk stadje met een paar gezellige local bars.

5 mei word ik opgepikt door Adventure Tours die mij naar Darwin zal brengen. Op de weg er naar toe zie ik Devil's Marbles en Katherine Gorge waar ik we zwemmen in het Southern Waterhole. Verder slaap ik weer onder de prachtige sterrenhemel en na het diner kom ik nog groene kikkers tegen die gezellig op mijn hoofd blijven zitten. Op 7 mei kom ik aan in Darwin, ik verblijf in het party hostel van Darwin: The Cavanagh. Lekker afkoelen in het zwembad en Darwin verkennen. Darwin heeft zijn eigen publieke Lagoon, waar het volk lekker kan afkoelen op een bloedhete dag.

9, 10 en 11 mei zijn de dagen van mijn Kakadu tour. Helaas word het een beetje verprutst door mijn gids en de groep waarin ik zit. Maar evengoed een mooie tijd gehad. We worden rondgereden in een 4 WD Landcruiser waar we met 9 personen in zitten. Aan wildlife ook weer niks te kort: Tientallen verschillende vogels, waaronder de Black Cockatoo en de Bustard, eem full- neck lizard(je weet wel uit Jurassic Park), een Black Headed Python(is goed om rond het huis te hebben want hij eet andere giftige slangen en Orb spinnen zo groot als je hand. We zwemmen in 3 verschillende waterholes waar je de bodem, 2 m lager, kan zien. We worden nog rondgeleid langs verschillende soorten aboriginal art op de muren.

En de laatste dagen heb ik besteed aan zwemmen, rondlopen op markten en relaxen in Darwin. Gisteren ben ik naar Cairns gevlogen waar ook toevallig een tourgenoot op dezelfde vlucht zat. Cairns is leuk, maar voornamelijk gericht op partyen. Gisteravond was erg leuk omdat ik met een 2 gitaristen die die avond optraden voor het hele hostel mee kon spelen op een snare drum, hi-hat en een bassdrum. Dat leverde mij weer gratis drankjes op:p Leuk om te weten : een van de gitaristen was een deelnemer van Australian Idol en zit nu in de top 40, zijn naam is Adam.

Nu, dit weekend ga ik op de Clipper en zal ik rondzeilen door de Whitsunday Islands en zal ik ook mijn verjaardag vieren, dat gaat wat worden!

Cheers,

Diederik

1 reactie | reageer

De Laatste Plannen

Lieve mensen,

Nee ik ben niet opgevreten door een croc of in elkaar gekickt door een kangoeroe. De laatste 2 maanden is het een rustige tijd voor mij geweest, qua reizen en avontuur. Ik ben voornamelijk hard aan het werk geweest en probeer zo veel mogelijk geld te sparen voor mijn laatste grote avontuur. Ik werk tussen de 35 en 60 uur in de week en doe niet veel daar naast, omdat ik zo veel mogelijk geld wil hebben voor deze reis. En dat betekent een beetje een saai leventje. Ochtendritueel, werk, avondeten(noodles en broodje met ei XD) en beetje tv kijken. Natuurlijk doe ik zo nu en dan wel wat leuks als comedy avond in het centrum van Melbourne, verjaardagen, australian football wedstrijd live kjiken, bioscoopje. Maar het is voornamelijk: No guys im not goin out tonight, savin up money for trips. 

Wat gaat er namelijk gebeuren: 22 april verlaat ik mijn huisje, vrienden, werk en Melbourne. Ik begin dan mijn eerste tour naar Alice Springs. Onderweg heb ik een aantal leuke en mooie stops. Adelaide is 1 daarvan. Vanuit Adelaide zal ik een wijn tour doen in de beroemde Barossa Valley. Een dag lang tientallen verschillende wijnen proberen met een big bbq als afsluiter. Onderweg naar Alice Springs overnacht ik 1 nacht in een ondergronds hostel, dat vroeger een opal mine was. Eenmaal in Alice Springs, zal ik de allmighty Uluru gaan bezichtigen en omgeving. Ik spendeer een paar dagen in Alice Springs om te genieten van de Outback. Dan zal ik mijn 2e tour beginnen naar Darwin. Deze is pretty straight forward en deze bevat ook een aantal mooie stops. Ik spendeer 2 weekenden in Darwin en doordeweeks zal ik een 3 day safari maken door Kakadu National Park, met crocs die uit het water springen en zwemmen in een aantal prachtige beekjes met giga watervallen. Vanuit Darwin zal ik het vliegtuig pakken naar Cairns. Een weekend in Cairns en dan met de 3e tour naar beneden. Ik heb een aantal geweldige stops. De eerste is in Airlie Beach. Daar zal ik op de beste partyboot stappen en een 2 daagse zeiltocht maken door de Whitsunday Islands. Dit is 21 en 22 mei en zoals een aantal van jullie weten is de 22e mijn verjaardag. En met genoeg booze, een glijbaan, een jacuzzi, en een enorme bar aan boord, zal dat, denk ik, wel een leuk feestje worden. Hierna glij ik nog meer naar beneden en zal in Rainbow Beach op een boot stappen naar Fraser Island. Op Fraser heb ik ook een 2 daagse safari gepland. Moet ook geweldig worden, met dingo's, kristalheldere sterrenachten en plaatjes als die in de film Madagascar, waar je van het ene moment in de jungle staat en een stap verder, op een krijtwit strand staat. Hierna zal ik een beetje in de route vallen als in het begin. Brissie, Byron Bay, Surfers Paradise en Sydney volgen. Ik heb ongeveer 5 weken van all inclusive tours gepland en dat kost mij 3600 dollar, wat echt goedkoop is en ben erg blij met de reisorganisatie die mij hiermee heeft geholpen(Cheap Az Travel). Na deze 5 weken zal ik in Surfers Paradise eindigen met de tours. Ik heb dan nog 2 weken om naar Sydney te gaan en mijn vlucht te pakken op 14 juni. In Surfers zal ik mijn surf skills verder gaan perfectioneren en nog even genieten van Oz. Voor deze laatste weken heb ik nog wel geld nodig voor accomodatie en eten en drinken. Daarom ben ik hier nog aan het werk. Ik vertrek hier waarschijnlijk met 1200 dollar op zak voor die dingen en andere belanrijke dingen als goon,(slapping the goon- bag people!), souvenirs en weet ik veel wat.

Weer even een snelle update van mijn leven hier.

Aussie, Aussie, Aussie, Oi, Oi, Oi!!

Diederik 

6 reacties | reageer

Next three months in Melbourne.

Hallo mensjes,

Nu zitten we in februari en ik ben over 2 weken precies een half jaar weg. En dan ga je als traveller je toch wel afvragen wat je dit afgelopen half jaar nou gedaan hebt. Begonnen in Sydney, toen op naar Byron Bay met Martin en Wouter, in Byron 2 geweldige weken gehad, daarna gereden naar Brisbane en Noosa Heads, waar we wat tegenslagen hadden(auto kapot etc), maar uiteindelijk toch een goede tijd hebben gehad. Toen was het geld op en brook het hoofdstuk Tangalooma aan. Anderhalve maand van hard werken, feesten en vrienden maken, gewoonweg super! In november lekker naar NZ gevlogen en daar wellicht de beste tijd tot nu toe van mijn reis gehad. Naast de debiele stunts die ik uithaalde(3 bungee jumps, skydiven, caving) heb ik NZ ervaren als een bloedmooi land met de meest vriendelijke mensen die je op deze aarde zal tegenkomen. In Auckland een korte relatie gehad en daarna met Kiwi Exp op weg gegaan. Op de bus vrienden gemaakt die ik zeer waarschijnlijk volgend jaar weer zie in Engeland en er zijn al plannen gemaakt voor een road trip met z'n alle door Engeland(we hebben overal contacten dus we slapen gratis:D)  en ik neem hen mee naar Amsterdam en wie weet waar we nog meer naar toe gaan. 

Met deze bus ben ik door heel NZ gereisd en ben uiteindelijk geeindigd in Christchurch. Op 21 december ben ik toen weer terug gevlogen naar OZ en heb kerst en oud en nieuw in Sydney gevierd met aantal van de Kiwi Exp vrienden. Kerst was awesome, helaas was oud en nieuw wat minder, maar goed niet alles kan mee zitten. Op 5 januari met de nachtbus naar Melbourne gereisd voor werk en na precies een maand heb ik dan nu eindelijk een vaste baan.

Wat is er nl gebeurd de afgelopen weken? Na 3 weken werd ik dan eindelijk aangenomen bij Amigos, maar ondetussen was ik al aan het zoeken naar een alternatief en dacht dat gevonden te hebben. Een restaurant genaamd Mr Wolf was mijn nieuwe werkplaats. Daar een trial gedaan en werd aangenomen. Na een paar shifts te hebben gedaan en na een paar tips te hebben gehad van de manager, dacht ik er klaar voor te zijn. Alles verliep prima tijdens mijn shifts, mijn gasten van mijn sectie liepen met een grote glimlach weer het restaurant uit nadat ze lekker hadden gegeten en ik ze goed bediende en ik een leuk praatje met ze had gemaakt. Natuurlijk waren er her en der wat foutjes, maar dat maakte ik altijd gelijk goed.

Na 4 avonden daar te hebben gewerkt en al wat contacten te hebben gemaakt werd ik bij de manager geroepen. Of ik al wist wat het probleem was? Ik dacht dat het mijn bord was in de personeels kamer met etensresten die ik had laten staan. Nee... Zijn mening was dat ik niet ervaren genoeg was en dat ik veelsteveel fouten maakte. Want ja borden op de tafel opstapelen is een grote belediging tegenover de gasten! Hoe kon ik het in mijn hoofd halen! Iemand met een beetje horeca ervaring wist dat dat absoluut niet kon! Verder hadden de gasten allemaal de ogen gericht op mij en na 5 min had de manager er genoeg van en nam hij van 5 tafels de bestelling op. Helaas voor de manager kon ik op dat moment niet alles tegelijk, ik had nl de helft van het restaurant in mijn sectie en het kutte was dat al mijn reserveringen op dezelfde tijd binnen kwamen en iedereen dus helaas even op hun beurt moest wachten. En na 4 avonden moest ik toch wel door hebben dat ik niet steeds weer dezelfde fouten kon maken. Ik kreeg nog een hele speech erbij, maar het kwam erop neer dat hij mij niet ervaren genoeg vond en liever iemand trainde die voor een langer tijd daar zou werken. In het laatste geef ik hem gelijk, but give me a break dude!!! 4 shifts en ik moest op hetzelfde level functioneren als iemand die daar al jaren werkte! Dat was mijn laatste shift en ik vertrok met een vrij rood hoofd van woede. Ik nam extra veel pizza en bier mee die avond, want ja ik kwam er toch niet meer. (Het was helaas lastig want 2 dagen daarvoor had ik mijn baan opgezegd bij Amiogs. De baas zei dat ik altijd weer terug kon komen waarneer ik wilde en dat ik altijd bij hem kon komen als er iets was.) Misschien was 20 dollar en 300 fooi in de week bij Mr Wolf toch wel te mooi om waard te zijn. Het leuke was, was dat ik de volgende dag verhuisde naar mijn nieuwe share house en ik 660 dollar bond en 2 weken huur moest betalen en ik dat niet kon betalen. Gelukkig toen ik in Amigos kwam om mijn geld op te halen heeft mijn baas daar mij gelijk weer ingeroosterd voor deze week en mij 200 dollar geleend zodat ik mijn huisje in kon. Ik was hem diep dankbaar daarvoor.

Nu dus verhuisd naar Mozart Street 7, St Kilda, Victoria 3182 (google maps) en werk vanavond weer mijn '1e' shift bij Amigos. Het plan is dat ik hier tot eind april blijf om geld te sparen voor de rest van mijn trip door OZ. Verder ben ik al een beetje door Melbourne geslenterd en heb al wat leuke dingetjes gedaan(Night market, filmpjes, musea etc). Melbourne is gewoon vet!

Ik denk dat het dat het weer was voor nu. Komt Nederland al uit de winter en gaan jullie al een beetje de lente in? Ik moet het helaas doen met 40 graden en een bloed hete zon!

Salute!

Diederik

2 reacties | reageer

Turkeysandwiches on Bronte, hondsziek met NYE en jobbing in Melbourne!

Hi guys,

God, wat gaat de tijd toch belachelijk snel! Zo zit je in Christchurch, Nieuw- Zeeland, zo zit je in Sydney, OZ en nu dan in Melbourne en zit je op de helft van je "jaar" weg. Het is moeilijk te bevatten, maar het leven wordt hier in de sneltrein geleefd.

Dus ik zat in Sydney. Ik heb daar 2 weken in een hostel gezeten waar je niet dood in gevonden wil worden(in de keuken telde ik 8 kakkerlakken in 10 seconden tijd, gelukkig heeft het hostel een pest control gedaan 2 dagen voordat ik vertrok) en leefde een beetje het backpackers leventje met 3 engels vrienden van mij: Verkleed als vrouwen uitgaan in de hoeren- en drugs-  buurt van Sydney(Kings Cross) en nagefloten worden door zwervers en enorm gespierde mannen die hand in hand liepen, pogingen doen tot het maken van gezonde maaltijden(NOODLES!) en elke ochtend om een relaxte tijd wakker worden( 11-12 uur) en je weer afvragen wat je die dag gaat doen. Maar natuurlijk heb ik ook nog dingen gedaan in Sydney: Lange dagen chillen op Bondi Beach met 30 graden en een brandende zon op je kop, naar de IMAX bioscoop geweest(de grootste bioscoop ter wereld) en de geweldige film Tron: Legacy gezien in 3D en weg geblazen worden door de Daft Punk muziek die uit de enorme boxen kwam, in de vele 'Gardens' chillen, picknicken en frisbeen, een concert bezoeken in het Opera House met Donald Cant, Roy Best, Tina Harris, The Willoughby Symphony Choir Singers, Sergei Golovko, Australian Philharmonic Orchestra's en James Morrison(de beroemde trompet en piano speler) en waar ik op het laatst mee stond te dansen op The Blue Danube Waltz(Andre Rieu?) en waar de gemiddelde leeftijd 70 was dat in de zaal zat, en meer uitgaan!

Met kerst ben ik met een grote groep, waaronder de 3 engelse vrienden, naar Bronte Beach gegaan en daar de dag gespendeerd tussen alle families die aan het bbqen waren. De sfeer was erg gezellig, maar natuurlijk is het een wereld van verschil met thuis. Voor lunch hadden wij van te voren traditionele 'turkeysandwiches' gemaakt en die op het strand samen met een salade op gesmikkeld. Het was een prachtige dag met 32 graden en het was echt bloedje heet!  Voor afkoeling zwommen we in de zee en body surfte we in de soms 2 en halve meter hoge golven. Verder beetje frisbeen, beetje slapen, beetje kerst muziek luisteren XD en beter kon het eigenlijk niet. S'avonds hebben we een tribute band van de Rolling Stones, genaamd Rollin Stoned, bezocht in de 'World Bar' en ben ik helemaal uit me dak gegaan met nummers als Brown Sugar en Start Me Up. S'nachts nog even om 02.00 skypen met thuis, wat leuk was om iedereen te zien!

De dagen tussen kerst en oud en nieuw ben ik erop uit gegaan om uit te zoeken wat de beste plek was om het geweldige Sydney vuurwerk te zien en kwam al snel tot de conclusie dat Mrs Macquarie's Point in de Botanic Gardens de beste uitzichtpunten had op de Harbour Bridge en het Opera House. Ook boodschappen gedaan als voorbereiding op 31 december en de dag van te voren vroeg naar bed(01.00 XD). En toen brook de dag, vrijdag 31 december, aan en werd ik om half 6 s'ochtends al wakker. Een duitse vriendin van mij die ook in het hostel zat bracht mij namelijk de dag daarvoor het nieuws dat er blijkbaar om 7 uur s'ochtends al een 2 km lange rij stond om in de Botanic Gardens te komen. Dus ik met mijn backpackje op liep samen met een groep duitse backpackers van hetzelfde hostel om kwart over 6 naar de Botanic Gardens. Wij kwamen daar om half 7 s'ochtends aan en geloof het of niet maar er stond inderdaad al een rij van hier tot tokyo! Er waren daar dus mensen die de dag van te voren om 3 uur in de namiddag aankwamen en de nacht hadden gespendeerd in hun tentje langs de weg! En wie zaten er helemaal voor aan? De altijd sociale en gezellige Japanners, Chinesen, Koreanen en andere aziatische bevolkingsgroepen. En dan kom je er achter dat deze mensen echt alles, ALLES!, doen voor hun kiekjes van de buitenwereld, vond ik toch wel vrij frustrerend. Maargoed, iedereen zo zijn eigen leven zal ik dan maar zeggen...

Na 6 uur (6 uur!!!) in de rij te hebben gewacht en nadat onze tassen waren gecheckt konden we dan eindelijk een plekje gaan zien te bemachtigen om het vuurwerk te gaan bezichtigen. We hadden 2 zeer goede plekken gevonden en zijn daar neer gesettled voor de dag. Het was die dag rond de 30 graden in de zon, maar er stond een zeer frisse wind en na 12 uur zonder slaap en alleen een hot dog en wat brood te hebben gegeten ging ik mij langzamerhand zeer koud te voelen. Het werd uiteindelijk zo erg dat ik als enige van iedereen die in de gardens zat rondliep in 2 shirts, een trui, een driekwartsbroek met daaroverheen een lange broek en dichte schoenen. En alsnog rilde ik als een kale chihuahua, oftewel het ging niet goed met mij. Om half 7 ben ik toen maar naar de First Aid Tent gelopen en heb mijn temperatuur en bloeddruk laten opmeten. En ja hoor... 39.2 graden koorts. "We strongely recommend that you go home and get some sleep and stay in bed for the next couple of days"." Eat a lot of vegetables, meat, blablabla". Want toen het personeel dat tegen mij kon ik nog maar op 1 ding focussen: Dit is echt DE SLECHSTE timing ooit om griep op te lopen, kutkutkutkutkutjebef! Maar toen moest ik mij even vermannen en goed tegen mijn lichaam zijn en verstandig zijn. Dus na een droevig afscheid van de groep en Laura en Narelle(vliegtuig genootjes), die daar ook waren, ben ik terug naar mijn hostel gelopen en heb maar een kopje thee met honing gemaakt en ben daarna in slaap gevallen. Om 12 uur werd ik wakker, want ik werd ruw uit mijn slaap gehaald door het massale geluid van het vuurwerk. Ik heb het vuurwerk vanuit mijn slaap kamer raam, in mijn slaapzakje gezien. Weer een nieuwe ervaring van oud en nieuw, he? Maargoed de afeglopen maanden zijn alleen maar goed voor mij geweest, dus het was niet verrassend dat het nu een keertje tegen zat. Maar het was wel een klote timing van een tegenvaller.

De dagen erna heb ik niet veel gedaan. Vooral veel groenten, fruit en gezonde dingen gegeten en veeeeel geslapen. Maar 4 januari voelde ik mij alweer op en top en ben ik met mijn engelse vrienden(Andy, Scott, Yousef en Grant) naar de 2e dag geweest van The Ashes, een enorm cricket toernooi. 6 uur lang hebben we het gekeken, maar ondertussen werden er vele cricket liedjes gezongen en aan het einde liepen we toch allemaal wel een beetje scheef van het bier het stadion uit. Wel echt een gewedlige dag!

5 januari ben ik samen met Laura op de nachtbus naar Melbourne gestapt en na 12 uur en 2 uur slaap kwamen we aan in Melbourne. Nu ben ik hier al weer een week en ben ik bijna zeker van een baan voor 3 maanden lang. Het betreft een baan in een restaurant dat mexicaans geinspireerd eten en drinken serveerd. De dag nadat ik hier aankwam ben ik nl. cv's gaan uitdelen in verschillende uitgaansdelen van Melbourne. Na er 28 te hebben uitgedeeld werd ik eindelijk gebeld door 'Amigos' en werd ik uitgenodigd voor een interview de volgende dag. Dat verliep zeer goed en ik mocht die avond al een trial bij hun lopen. Ik werd ingezet op de floor en moest eten en drinken runnen, wat een eitje voor mij was. Na afloop had ik een praatje met de manager en die was zeer positief over mij en wilde mij de volgende dag terug laten komen alleen dan voor een bar trial. Verder vertelde zij een beetje over de geschiedenis van het restaurantketen en wat hun toekomst plannen waren met de keten. Amigos is 20 jaar geleden opgericht en heeft nu 3 vestigingen in Melbourne. Een van de bazen zit nu in New York en is bezig met het oprichten van een vestiging in het centrum. Verder hebben ze ook plannen om in Europa uit te breiden. Oftewel dus niet zo maar een restaurantje! De bar trial ging ook zonder enig probleem en ook de bar manager was goed over mij te spreken:" You are well presented, keen on learning, a social person, quick in handling, exactly someone who we can use in our places". Die heb ik ook weer binnen:p Nu ben ik dan overgeplaatst naar een vestiging op Acland Street en had vandaag een praatje met een van de bazen die al 14 jaar daar werkt. Na een half uur praten kwam het erop neer dat hij mij graag wilde opnemen in het team van de restaurants. Tijdens ons gesprek werd hij gebeld door een van de managers waarmee ik op mijn trial had gewerkt en kreeg bericht van haar en ook van de bar manager dat zij mij de hoogste referentie gaven als solicitant en voor de trial. Zat ik daar met een rood hoofd... XD Nu gaat hij mij bellen voor een andere trial op vrijdag, of ik ook in deze vestiging mijzelf kon bewijzen. Komt wel goed:P Helaas worden de werk roosters 2 tot 3 weken van te voren gemaakt dus moet ik even wachten voordat ik echt aan de slag kan. Ik word 15 dollar per uur betaald, maar dat gaat na verloop van tijd omhoog. Het loon hier in de steden is lager omdat er genoeg mensen zijn die willen werken. Oftewel voor mij, 10 anderen...

Dat is het eigenlijk wel weer zo'n beetje:p

Toedels!

Diederik

2 reacties | reageer

Afscheid New Zealand :(

G'day mate,(ik stap maar weer over op ozzie hallo)

Het is al weer te lang geleden sinds ik een verhaal hier heb geschreven. Er is nl al weer zo veel gebeurd!

Nadat ik 3 dagen in Wellington heb gespendeerd ben ik met de Kiwi Experience groep met de ferry naar het 'South Island' gevaren. Lekker geslapen op de ferry na een lange avond uit. Ze zeggen dat het 'North Island' niets is vergeleken met het 'South Island' van NZ, qua beauty. En dat is waar. Van uitgestrekte heuvels en vulkanen verandert het landschap naar nog meer erg groene uitgestrekte heuvels en gigantische bergen met besneuwde toppen. Het 'Lord of the Rings' landschap kan ik hier erg in herkennen. Prachtig!

We worden opgepikt door een enorme chaggie dikke Maori chaffeur genaamd Buzz en we rijden door naar Nelson. Daar verblijf ik 2 nachten en neem ik samen met Nick en Quirijn afscheid van mijn Kiwi Exp groep. Nelson was leuk, maar er was niet veel te doen en ik heb spijt dat ik daar 2 nachten verblijf, maar ach wel lekker uitrusten! Woensdag rijden we door naar Westport met een nieuwe chaffeur genaamd Brigsy, een toffe gast die net nieuw is bij de Kiwi Experience en dus erg uit is op feestjes. Op weg naar Westport stoppen we bij de beroemde Nelson Lakes waar ik de meest prachtige bergen uit mijn hele leven bewonder, om vervolgens het gletsjer water in te springen en bijna bevries, maar de foto's zijn het waard. S'avonds organiseert Brigsy een 'Three-legged-pubcrawl'. Het houdt in dat mijn rechterbeen wordt vastgebonden aan het linkerbeen van een Duits meisje om elkaar en de groep beter te leren kennen, omdat we nu allemaal in een nieuwe Kiwi Exp groep zitten. Aan elkaar vastgebonden lopen we met vallen en opstaan langs 3 barren waarin we allemaal een gratis biertje krijgen. De foto's zijn dan ook wel hilarisch.

De volgende dag rijden we door naar Lake Mahinapua. En verblijven we in het NZ's beroemde Poo Pub dat wordt gerunt door de 81-jarige legende: Less. Deze man runt zijn hostel al bijna 50 jaar en maakt de meest heerlijke steaks die je je maar kunt voorstellen. We relaxen lekker bij het meer in de na-middag en s'avonds genieten we met de hele groep van de steaks van Less. Daarna begint de thema avond genaamd 'Plasitc Fanastic'. Oftewel iedereen was die middag de plastic tasjes van de New World supermarkt aan het leeg plunderen om die avond een mooi kostuum er van te maken. Mijn creativiteit zorgt er voor dat ik een toga maak van de tasjes en er daardoor uit zie als een Spartaan van de film '300'. En daarmee win ik de 1e prijs van de avond: een canyon Swing te waarde van 200 dollar! Voor de rest was het een erg gezellige avond en maak ik weer nieuwe vrienden.

Die vrijdag zetten wij onze reis voort naar Franz Josef. Een klein maar gezellig dorpje waar wij verbljiven in de 'Rainforest Hostel'. Daar meeten we onze oude Kiwi groep weer van het 'North Island' en s'avonds hebben we de meeste lol met karaoke in de 'Blue Iceberg Bar'. Ik krijg het zelfs met Nick voor mekaar dat wij de 2e prijs(35 dollar bartab) winnen met 'Crazy little thing called love' van Queen. Happy days! De volgende dag moeten we vreselijk vroeg op om ons voor te bereiden op een 8 uur durende hike op de Franz Josef gletsjer die we die dag doen. Nu komen mijn hike boots, wind-dichte jas en mijn buff erg van pas(thanks mam:P) Met 11 personen in de groep lopen we met Rockie(gids) de gletsjer op. Als we eenmaal het ijs bereiken moeten we 'crampons' om onze schoenen binden om niet weg te glijden. We klimmen, lopen en glijden tussen de meest reusachtige ijswanden door en niet zonder gevaar. Want blijkbaar smelt de gletsjer zo snel dat sommige spleten in de ijswanden zo groot worden dat ze afbreken en ons gemakklijke kunnen verpletteren. Maaaaar we komen om 6 uur s'avonds weer heelhuids terug in het hostel en duiken vroeg ons bed in.

Zondag rijden we door naar Wanaka. Maar de vorige dag besloten Nick, Quirijn en ik om de volgdende dag gelijk door te rijden naar Queenstown, omdat we dan nog 1 laatste avond kunnen hebben met de complete Kiwi Exp family. Dus eenmaal in Wanaka nemen wij de shuttle naar Queenstown. Queenstown is geweldig! Klein, maar vol met adrenaline. Het uitgaansleven is vet, de acitviteiten zijn extreem en de mensen zijn allemaal backpackers! Kan niet beter dus. Uiteindelijk verblijf ik 2 weken in Queenstown en doe ik de 'Milford Sound Tour' die in mijn buspas is inbegrepen, mijn gewonnen Canyon Swing en neem ik deel aan een voetbaltoernooi met Scott en Andy van de Kiwi Exp family. Verder geniet ook nog een volle dag van een gratis concert en speel ik veel Frisbee Golf in het park. 2 wel gespendeerde weken moet ik zeggen. De 'Milford Sound Tour' was prachtig, zeker omdat de zon de hele dag scheen wat erg zeldzaam is daar. Milford Sound wordt ook beschouwd als het 8e wereldwonder en dat kan ik begrijpen. Het is een enorm fjord waar het water zo blauw is dat je denkt dat het smurfenpis is. Met een boot varen we rond het fjord en worden we gedropt bij een underwater obsevatory waar wij een kijkje kunnen nemen onder het water. Daarna springen we met de hele groep het ijskoude water in en zwem ik rond in een fjord! Toch wel iets heel unieks.

De dag dat ik de Canyon Swing doe ben ik vrij nerveus. Ik neem mij nl voor om een backflip te doen vanaf de jumpzone die 109 m hoog is..... 109 meter hoog!!! Christus... Ik sta dan ook echt te trillen op mijn benen als ik dan eenmaal op de jumpzone sta. De crew vind het dan toch wel leuk om mij even in de maling te nemen door steeds te zeggen dat ik kan gaan, maar op het moment suprem dan zeggen dat ik nog niet vastgebonden ben aan bepaalde touwen... XD Maar dan spring ik echt. Ik heb voordat ik sprong mijn camera aan mijn hand getapt en mijn hele sprong gefilmd en dan kan je pas echt zien wanneer ik bang ben, als je mijn gezicht ziet. (het filmpje staat op mijn facebook pagina).

De volgende dagen kom ik voor een dilemma te staan. Ik wil nl kerst vieren in Queenstown, maar ik moet mijn vlucht veranderen en dat kost mij 400 euro en dan moet ik het tot 15 januari uithouden in NZ zonder een working visa en mijn enige kans op werk is werk in een klein hostel voor gratis accomodatie. Uiteindelijk beslis ik dat ik niet het risico ga nemen dat ik uiteindelijk zonder geld kom te zitten en nam afgelopen zaterdag de Kiwi Exp bus naar Christchurch waar ik afgelopen maandag het vliegtuig heb gepakt naar Sydney.

En daar ben ik dan weer, terug in Sydney voor kerst en oud en nieuw. Ik verblijf nu in het meest kuthostel dat je je maar kunt voorstellen in Kings Cross, de hoerenbuurt van Sydney. Gelukkig verblijf ik hier met vrienden van de Kiwi Exp en met kerst gaan we bbqen op Bondi Beach. De kerst sfeer is hier totaal niet van toepassing. Het is hier nl rond de 25/30 graden en de zon schijnt hier vol op. Beetje alsof je kerst viert in de zomer vakantie XD Maar ik ga het er het beste van maken en luister nu al continu naar kerst muziek op mijn Ipod:p

Ik brei er weer een eind aan. Ik wens jullie allemaal een hele fijne kerst en oud en nieuw toe en ik zie jullie weer in 2011!

Hohoho!

Diederik

4 reacties | reageer

Heading down South

Ki ora!

Na bijna elke dag in de bus te hebben gezeten, zit ik nu 3 dagen in Wellington en heb ik weer de mogelijkheid gekregen om een nieuw verhaaltje te typen voor jullie.

Na mijn bijna-doods- ervaring in de Bay of Islands ben ik de volgende dag(donderdag 17 november) terug gereisd naar Auckland met de Kiwi Experience bus. In Auckland verblijf ik 2 nachten bij Fernanda, lekkah graties en voo nies. De volgende dag rust ik wat uit en s'avonds besluiten we om de nieuwste Harry Potter film te bekijken in de bios. Ik was letterlijk speechless daarna. Het boek is echt heel goed verfilmd! Ik moest bijna een klein traantje wegpinken na de dood van Dobby..

Maargoed zaterdag stap ik weer vroeg de bus op en vervolg ik mijn reis door naar Whitianga in de Coromandel. En, als het goed is, weten jullie al dat ik daar ben geweest(test test:P) Dus s'avonds heb ik maar lekker 'Me, myself and Irene' gekeken en een biertje gedronken met de andere busgenoten en de barman. De volgende dag vertrekken we weer vroeg en rijden wij door naar Rotorua. In de bus worden er steeds sheets doorgegeven waar ik mijn activiteiten en hostels op kan boeken. Bijvoorbeeld, die avond geef ik mij op voor de cultural avond in een Maori dorp wat mij 88 dollar kost. De avond begint met een warrior's dance van een van de warriors XD Daarna krijgen we de tijd om het dorp te bekijken. Zo krijg ik de indruk hoe de Maori leven, koken, eten, hun wapens maken, hun gezicht vol tatoeren en slapen. Het diner voor ons die avond wordt op een speciale manier voorbereid. Namelijk in een gloeiend heete put dat wordt verwarmd door vulcaan gesteente. Dat in combi met aarde zorgt ervoor dat het eten wordt gestoomd. Na dit te hebben gezien voeren de stam leden de traditionele 'Hakka', een oud liefdeslied en een dans op. Daarna wordt het eten opgediend. Het eten is echt super! Veel gezonde dingen als zoete wortels en aardappelen schuif ik graag naar binnen om wat vitaminen binnen te krijgen. De avond eindigd met een gezellige busrit terug naar het hostel. Eenmaal terug in het hostel drinken we met z'n alle een biertje in de Lava bar en doe ik mee met 2 meiden en een andere NL boy aan de 'silly games'. Dingen als mentos met een lepeltje in je mond doorgeven aan je teamgenoten, 4 ballonnen knappen op z'n doggy style's en 1 van je teamgenoten inwikkelen met wc papier worden daar mee bedoeld.

De volgende dag rijden we allemaal met een kater in onze kop door naar Waitomo. In de bus geef ik mij op voor een van de highlights van NZ namelijk: The Black Abyss. Een grotten tocht van 4 uur lang. Na een lange tocht in de bus komen we eindelijk aan in Waitomo en ik ga maar eens vroeg naar bed. De volgende dag moet ik namelijk om 07.00 op en 08.00 begint de cave tour. De eerste activiteit is abseilen: 37 meter naar beneden met niet meer dan een zwak lichtje op je helm en een touw in je hand. Mijn hoogtevrees wordt maar weer eens op de proef gesteld... Dan worden we in het donker 1 voor 1 met de kabelbaan naar beneden geslingerd. Het is dan eindelijk tijd voor een kopje warme choco en een flapjack. Hierna pakken we allemaal een rubber band en springen we 1 voor 1 het ijskoude water in. We dobberen wat rond en krijgen uitleg over de duizenden glow worms die aan de grot wanden kleven. De worm wordt geboren en verblijfd 9 maanden in een cocon waarin hij zich vol eet aan insecten(deze worden aangetrokken door de lichtgevende uitwerpselen van de worm). Na de 9 maanden wordt de vlieg geboren, maar deze heeft standaard geen mond en kan zichzelf dus niet voeren en gaat dus dood na 3 dagen. Lekker leven he? We vervolgen onze trip lopend en ik kruip door nauwe spleten en gaten. Als laatste klim ik 2 watervallen op en zie dan eindelijk het daglicht weer. Ik moet gelijk de bus weer in, want we gaan door naar Taupo waar ik die zelfde middag een skydive ga doen. Lekker actief dagje dus. Om 17.00 sta ik in mijn ohzo geile skydive pak en stap ik samen met mijn instructeur Damo het vliegtuigje in. Eenmaal op 15.000 feet laten we ons uit het vliegtuig vallen en na een aantal backflips, screwdrivers en front flips gooit Damo het eerste deel van de parachute uit, een soort balonnetje dat zorgt er voor dat wij niet door blijven draaien en geen flips maken. Mijn ogen tranen van de wind en ik kan de lach niet van mijn gezicht halen. Het is zoooooo vet. Voordat ik sprong heb ik Sweet as! op mijn hoofd geschreven en ik vond het wel geinig om 'Koekje erbij?' op mijn handen te schrijven. De foto's zijn te bezichtigen op mijn facebook. Na 1 minuut freefall gooit Damo de parachute uit en van 200 km per uur worden we terug gebracht naar een rustiger snelheid en krijg ik de kans om de vulcanen, het bos en het beroemde Taupo Lake te bekijken. B-E-A- UTIFUL!! Dan wordt de landing ingezet en landen we keurig op onze voeten. Totaal beduizeld wandel ik weer terug naar de basis waar ik de dvd krijg te zien. Lachen!!! In totaal kost het mij 500 dollar, maar het was het zeker waard! De dag sluit ik af met een feest in de Irish Pub en in de hostel bar. Wat een dag!!!

De dag erna rust ik lekker uit bij het meer en heb ik uitzicht op het wereldberoemde Mt. DOOOOOOOOOM :P

De volgende dag rijden we weer door naar River Valley. Een piepklein dorpje waar we alleen in tussenstop maken omdat de drivers niet in 1 keer door kunnen rijden naar Wellington. Maar we verblijven in een soort lodge wat me weer sterk moet denken aan de eerste lodge van Namibie. Klein maar erg gezellig. We slapen met de hele groep in 1 grote kamer, een soort schoolreis gevoel komt bij mij op. S'avonds zingen we liedjes bij het kampvuur, altijd gezellig!

Vrijdag rijden we door naar de hoofdstad van NZ: Wellington(Welly). Gister ben ik een beetje in de chill out mode gegaan en heb ik lekker het strand gezeten en ik heb het museum van Wellington bekeken. Aan cultuur hier niks tekort! Wellington is wel een van de steden waar ik wel zou willen wonen: niet te grootschalig, niet te veel mensen, gezelligheid overal en vooral heeeel veeeel live muziek. Maar dat even tussen door.

Morgen neem ik de ferry naar the South Island en rijden we weer door naar Nelson, waar ik de prachtige Nelson Lakes ga bewonderen. Ik houd het hier weer bij, folks!

Peace and love to ya'll, Ki Ora,

Diederik 

6 reacties | reageer

Busje bijna in het ravijn en sandboarden doet best pijn...

Wat ben ik toch een slechte rijmer....

Dus 07:00 opgehaald door Rob van de Awesome NZ Tours. Ik zat in een vet gezellige bus met veel backpackers. Onze eerste stop was bij een mooooi uitkijkpunt waar ik lekker heb ontbeten en Quirijn uit haarlem heb ontmoet. Veel lullen over studie, waarom backpacken, waarom als 18 jarige etc etc. De tweede stop werd al wat interessanter. We stopten in een bos waar de enorme Kauri (zeg Codi) bomen stonden. Mooie Tree Hug fotos gemaakt en daarna terug de bus in... Bleek dat we iemand miste. Dus meneer de bus chaffeur zet de bus in zijn achteruit. Ik denk, da gaat nie goed!! En inderdaad na 500 meter achteruit te hebben gereden op een belachelijke smalle weg voor een tour bus, gleden we op eens langs de weg naar beneden!!!! Mijn leven schiet voor mijn ogen voorbij( so to speak). "Everybody to the other side!" said Rob. Na een minuut stil te hebben gezeten, maakte Rob zijn weg naar de Emergency Exit en sloeg de ruit in. Gelukkig kwam iedereen er met de schrik vanaf.... (foto's op mijn facebook, voeg mij toe!) We werden opgepikt door een bus van dezelfde maatschappij en konden opgelucht onze trip voortzetten.

De derde stop was op 90 Mile Beach, nadat we met 100 km over het strand hadden gescheurd. Daar the famous "Hole in the Rock" gezien en snel weer de bus in, op naar de vierde stop bij de zand duinen. Daar aangekomen kregen we een boogie board in onze handen gedrukt en voordat ik het wist gleed ik met 60 km per uur de duinen af. Na dat drie te hebben gedaan, had ik 1.) 2 zeer blauwe knien(door de klap op het laatst van de duin dat van steil naar recht ging) 2.) 3 face plants gemaakt in het zand en 3.) mijn andere zonnebril gebroken. Dat was dan wel weer genoeg pijn voor 1 dag. Maar leuk was het wel!!!

De laatste stop was bij de Fish and Chips shop, waar wij onze ramp- chaffeur weer tegen kwamen. Na wat te hebben gegeten werden we weer terug gereden naar ons hostel. Om 19:00 s'avonds kwamen we weer aan. En nu zit ik weer fris en vrolijk achter de pc dit verhaaltje te typen...

Maargoed ik ga er weer vandoor, internet tijd raakt op...

Kia ora! Love and peace to ya'll!

Diederik

6 reacties | reageer

Volgende pagina »